ماتیک صورتی

امروزم یه جمعه بود،یه روز دلگیـــر و سرد

یاد تو اومد پیشم،با یه عالم غــــــم و درد

چه دلم تنگه برات ،کاشکی بودی عزیزم

سر بزارم رو شونه ات یه ذره اشک بریزم

دوباره دلم گرفت،زدم از خونه بیــــــــــــرون

نبودی بهم بگی: یه غزل برام بخـــــــــــون

کوچه ها جه سوت و کور،بودن اون روز سیاه

رفتم و تا به ابد جمعه هام شـــــــــــــدن تباه

واسه یکبارم شده کاشکی برگرده زمـــــــون

که اصن از ابتدا پا نگیـــــــــــره عشقمـــــــون

کاش میشد آشنا نشیم از همـــــون اول راه

دلا رو جا نذاریم توی عمـــــــــــــــــق یه نگاه

اون روزیکه دیدمت کاشــــــــکی اونجا نبودم

الانم با این خیال تک و تنهـــــــــــــــــا نبودم

دیگه عشقی هم نبود که ازش بمونــــه درد

که دلم بگیره باز توی این جمعه ی ســـــــــرد

                                                     ملیحه

                                                     11آذر 1384

پ.ن:این شعر یا بهتره بگم ترانه و یه شعر دیگه که بعدا میزارم  رو یه روز جمعه ی قشنگ و دلگیر پاییزی توی راه دانشگاه ،و توی بلوار کشاورز گفتم!شاید خیلی قشنگ نباشه اما من حسش رو بسیار دوست دارم